de
Màuru Piredda
Nch'at
coladu pagas dies dae su terremotu chi s'at pigadu de petus s'Itàlia
mesana. O mègius, dae cantu sa terra at comintzadu a trèmere, a dae chi sas iscossas sunt sighende die cun die
cun sa timòria de una "schicchera" noa, repentina e violenta che a sa
prima. Su nùmeru de sos mortos nch'est cròmpidu a 290: su bonu in Amatritze,
bidda chi, a su chi narat su sìndigu Sergio Pirozzi, cheret derruta. In
custas dies amus intesu propostas de
cada casta: dae sas de màdrighe ratzista contra a sos migrantes in sos
albergos (sena cunsiderare sas fàulas in contu de acollièntzia, s'agiudu
cuncretu de paritzos frades istràngios, sa seguresa chi podet àere una
domo a chimbe isteddos ma semper fraigada che a sas àteras) a sas chi
pertocant sas iscummissas (sena cunsiderare chi su monteprèmios est
dinare de sos giogadores e chi Sisal e guvernu si nche papant sa parte
manna). In mesu sa naturale predispositzione de sos voluntàrios chi, a
cada brulla de mama terra, movent a mìgias pro ghetare una manu de
solidariedade. E s'istadu?